Τα εξαιρετικό ποσοστό ευστοχίας(11/18) έξω από τα 6.75 που είχαν οι παίκτες μας στο πρώτο ημίχρονο ήταν αρκετό για να χτίσουμε μια διαφορά ασφαλείας και να φθάσουμε σε μια εύκολη, χωρίς άγχος, αυτονόητη νίκη. Μια νίκη που έρχεται σε ένα σημείο όπου τα πάντα έδειχναν να κρέμονται από μια κλωστή και η λέξη "αλλαγές" ήταν αυτή που κυριαρχούσε στο κιτρινόμαυρο στρατόπεδο. Η πειστική εμφάνιση των 3 Αμερικανών που αγωνίσθηκαν που μαζί με τον Γιάνκοβιτς ήταν οι κορυφαίοι όπως φαίνεται αλλάζει τα δεδομένα και γεννάει μια νέα ελπίδα ότι αυτή η ομάδα με αυτούς τους παίκτες και αυτόν τον προπονητή ίσως και να μπορεί να παίξει πολύ καλύτερο μπάσκετ από ότι έχουμε δει ως τώρα.
Αν κάτι χαρακτηρίζει το επιθετικό παιχνίδι του φετινού(και όχι μόνο) ΑΡΗ αυτό είναι το άναρχο στυλ με τις γρήγορες επιθέσεις και τα πολλά μακρινά σουτ. Σε γενικές γραμμές αυτό είδαμε και στην Λευκάδα με την μεγάλη διαφορά ότι στο πρώτο ημίχρονο οι παίκτες μας έβλεπαν το αντίπαλο καλάθι σαν βαρέλι. Το 11 στα 18 τρίποντα της ανάπαυλας φανερώνει ξεκάθαρα την εικόνα του αγώνα. Και αν από παίκτες σαν τον Τζένκινς περιμέναμε ότι στην καλή του ημέρα θα μπορούσε να βομβαρδίσει με αποτελεσματικότητα τα 5 στα 7 τρίποντα του Κάμινγκς ήταν κυριολεκτικά μια ευχάριστη έκπληξη. Όπως έκπληξη ήταν και η συνέπεια του Μπάκνερ στα ριμπάουντ μιας και για πρώτη φορά φέτος(με μια μικρή επιφύλαξη) ήταν ο πρώτος ριμπάουντερ της ομάδος μας, την ίδια στιγμή που κατάφερε να αξιοποιήσει τις ασίστ των συμπαικτών του. Άλλη μια ευχάριστη έκπληξη ήταν ότι ο ΑΡΗΣ κατάφερε να ελέγξει τον ρυθμό του αγώνα, ακόμη και στην επανάληψη όπου το εξαιρετικό ποσοστό στα τρίποντα έπαιξε κατακόρυφα και η Λευκάδα έκανε την αντεπίθεση της. Και μόνο το ότι η διαφορά δεν έπεσε κάτω από τους 8 πόντους λέει πολλά για τη συγκέντρωση των παικτών του Δ.Πρίφτη. Στοιχείο κλειδί για τη χθεσινή επικράτηση.
Όπως είχαμε αναφέρει και πριν την αναμέτρηση το πρόγραμμα που ακολουθεί(μαζί και με το χθεσινό παιχνίδι) αποτελεί την ιδανική ευκαιρία για την ομάδα ώστε να χτίσει αυτοπεποίθηση να πάρει νίκες και βαθμούς και να βρει επιτέλους την αγωνιστική της ταυτότητα. Μάλιστα τα συνεχόμενα 4 εντός έδρας που ακολουθούν δίνουν την ευκαιρία στον Δ.Πρίφτη να δουλέψει με τους παίκτες του. Ενώ και η δυναμικότητα των αντιπάλων επιτρέπει να βγουν κάποια ασφαλή συμπεράσματα μέσα από επίσημα παιχνίδια. Σε όλα όμως τα παραπάνω απουσιάζει η λέξη ήττα. Η ομάδα έχει την ευκαιρία και θα πρέπει να την εκμεταλλευτεί να ολοκληρώσει το 2016 χωρίς άλλη ήττα. Έτσι ώστε στα δύσκολα και καθοριστικά παιχνίδια στις αρχές του 2017 με ΑΕΚ και Μπάνβιτ να είναι απολύτως έτοιμη. Το αν αυτή η προσπάθεια θα γίνει με το υπάρχον ρόστερ ή με αλλαγές είναι κάτι που το αφήνουμε σε απόλυτα αρμόδιους να αποφασίσουν. Πάντως είναι καλό μετά από νίκες σαν τις χθεσινές πέρα από την ικανοποίηση για το θετικό αποτέλεσμα να υπάρχει και ρεαλισμός. Ρεαλισμός που λέει ότι όταν μια ομάδα σουτάρει περισσότερα τρίποντα από ότι δίποντα κάτι δεν πάει καλά...
ΥΓ. Μπράβο στην ΚΑΕ για την δικαστική νίκη στην μάχη με τον Γ.Δαμιανίδη. Ίσως πάντως είναι καιρός να περάσουμε και στην αντεπίθεση.
ΥΓ2. Στο επίκεντρο των τελευταίων ημερών ο Γ.Δαμιανίδης. Ξεσπάθωσαν πολλοί συνΑρειανοί μας στα social media, σε ιστοσελίδες, ράδια κτλ. Καλό πάντως είναι όταν έχεις κάτι να πεις, να το κάνεις όταν έχει αξία και όχι εκ των υστέρων όταν τέτοιες τοποθετήσεις είναι "ευκολάκι".
ΥΓ3. Αγανάκτηση από τους οπαδούς και συμβολικές κινήσεις διαμαρτυρίας! Και μετά μας λένε εμάς γκρινιάρηδες...